بد جوری کلافه ام، اما کلافگی ام را پشت از حرف طفره رفتن و در سکوت، زانو را بغل گرفتن، پنهان میکنم. با خود گفتم: ما دو نوع ترس از دست دادن داریم، یک؛ ترس از دست دادن آنچه در مرزهای تو می زیید. دو؛ ترس از دست دادن آنچه از آن تو نیست و هر دو، سراسر حماقت است. مرزها قراردادهایی هستند که به واسطه ی جهان بیرون شکل می گیرند و ترس، زاده ی جهان درون است. این دو هم، حماقت این جهان و آن جهان است. دارم به یک اتاق فکر میکنم، پر رنگترش به یک خانه و یک لپ تاپ برای نوشتن و محو شدن. ازم پرسید چرا نوشتن؟ گفتم تنها نوشتن است که موریانه به تنت می اندازد و هر سطر، چند سلول را خوراک موریانه ها می کند. نوشتن، تنها ر

حالا مدتی ست که در فضای خانه پخش شده. در تمام ذرات هوا. در تمامِ سلول های خانه. در آنجا و آن زمانی که حواسمان نیست. بر پیشانیِ سفید و کوچکش. بر پوششِ آرامِ تنش.
حالا مدتی ست که خودش را بین ما تقسیم می کند. اندکی با من می آید وقتی از خانه بیرون می زنم. دستش را می گذارد خانه تا دستهایش را بگیرد. پاهایش را می برد سمتِ خانه ی پدری. آغوشش اما خودش دنیایی ست پراکنده تر از تمام آنچه بوده و هست. همه جا. همه جای زندگیمان در آغوشش لمیده ایم. با ترسهامان. با عشقهامان. با خلوتهامان

مذهبیون،
انسانهایی هستند که
هر لذتی را
بر خود حرام می دارند
بجز
لذت دخالت کردن
در لذت بردن دیگران!

برتراند راسل

یک استکان بوسه داغ

یه بشقاب بزرگ عشق بی پیرایه

یک پیاله گل سرخ

یک کف دست نان صداقت

از شکر خودت هم کمی بریز تا شیرین شود

این صبحانه عشق است با تو خوردن صفا دارد …

رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید / وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید
مکن زغصه شکایت که در طریق طلب / به راحتی نرسید آنکه زحمتی نکشید
ز روی ساقی مهوش گلی بچین امروز / که گرد عارض بستان بنفشه دمید
بهار می گذرد دادگسترا دریاب / که رفت موسم حافظ هنوز می نچشید

1. بزرگترین عیب برای دنیا همین بس که بیوفاست. (حضرت علی علیهالسلام) ۲. آرزو دارم روزی این حقیقت به واقعیت مبدل شود که همهی انسانها برابرند. (مارتین لوترکینگ)3. بهتر است روی پای خود بمیری تا روی زانوهایت زندگی کنی. (رودی) ۴. بر روی زمین چیزی بزرگتر از انسان نیست و در انسان چیزی بزرگتر از فکر او. (همیلتون) ۵. عمر آنقدر کوتاه است که نمیارزد آدم حقیر و کوچک بماند. (دیزرائیلی) ۶. چیزی ساده تر از بزرگی نیست آری ساده بودن همانا بزرگ بودن است. (امرسون) ۷. به نتیجه رسیدن امور مهم، اغلب به انجام یافتن یا نیافتن امری به ظاهر کوچک بستگی دارد. (چاردینی) ۸. آنکه خود را به امور کوچک سرگرم میکند چه بس

قلبم تند تند میزند؛ دوستت دارم یا دارم میمیرم؟ تند تند شعر مینویسم؛ حرکت کردهام یا بُریدهام؟ حرفت را هم که میزنی نمیفهمم به من نزدیک شدهای یا ازت دورم؟ میدوَم سوی دیوار و از خیابان پرت میشوم بیرون سرم را به باد میدهم، دستانم را به جوب قلبم تند تند میزند دوستت دارم یا مردهام؟

پیرمرد گفت:
زندگی مثل آب توی ليوانه ترک خورده می مونه..!
بخوری تموم ميشه
نخوری حروم ميشه
از زندگيت لذت ببرچون درهرصورت تموم ميشه.!!

اُریب مى ایستم
تا شاید قلبِ زواردررفته ام
در سراشیبىِ سینه ام
باز
روشن شود.